plastyka

W edukacji domowej nie ma takiego przedmiotu jak plastyka (ani praca technika, muzyka czy wychowanie fizyczne). Ostatnio ktoś mi powiedział, że to bardzo źle, że to są ważne przedmioty. Tyle że to że nikt moich dzieci z tego nie rozlicza, nie ocenia, nie znaczy, że moje dzieci nie mają kontaktu z plastyką, sztuką, muzyką czy tym bardziej wychowaniem fizycznym. Mają! Tyle że nikt ich prac nie ocenia. 

 

Pamiętam swoje lekcje plastyki czy muzyki... Zmuszanie do malowania określonych rzeczy i ocenianie tego... ja nie miałam talentu plastycznego, nigdy nie byłam zadowolona ze swoich prac, chyba do tego stopnia, że mnie to zablokowało na wiele lat. Zazdrościłam przez lata talentu malarskiego. Jakiś czas temu zajęłam się fotografią właśnie po to, żeby realizować się artystycznie. Potem odkryłam blogi osób, które zachęcają do robienia kolaży, wykorzystywania różnych technik (także scrapbookingu), wykonywania prac plastycznych z dziećmi przede wszystkim po to, żeby wyrażać siebie i odpoczywać. A to może zrobić KAŻDY - bez względu na to, ile ma talentu. I to NIGDY nie powinno podlegać ocenie!

Pomysł na wyklejanie dyni pochodzi ze strony "Moje dzieci kreatywnie".
 

 

Jednym z blasków edukacji domowej (obiecuję napisać też kiedyś szczerze o cieniach) jest odzyskanie dostępu do siebie samego, do swojego czasu. Najbardziej widzę tu u Janka (kl. 8), który przez ostatni rok rozwinął skrzydła i po prostu zaczął oddychać. Widzę, jak coraz chętniej próbuje różnych rzeczy. Także malowania! Janek nigdy, NIGDY, nie malował, nie lubił kolorować! Całe wakacje z kolegami kolorowali... mnie to dziwiło, że w tym wieku... ale widocznie coś puściło, co go wcześniej blokowało. A ostatnio wszyscy zaczęli malować - sami z siebie! Oglądają na YT filmy-instrukcje i malują. Mają swoje brudnopisy ("mamo, dasz mi zeszyt?" - "a po co?" - "na moje sprawy") i swoje w nich ważne tematy.

Rysunki Marty (1LO) - zawsze to lepsze niż matma:P

Rysunek Janka (kl.8).